Helden

De strijd tegen het coronavirus is een gevecht tegen een onzichtbare vijand. Een sluipmoordenaar die je de adem beneemt en verstikt. Een oorlog waarin niet soldaten de strijd aangaan, maar zorgverleners: artsen en verpleegkundigen in alle soorten en maten.

Ik ben een anesthesiemedewerker en werk in de ‘frontlinie’. Volgens sommigen ben ik daarom een held…

Wat zijn helden? Een spreekwoord zegt: ‘Helden zijn gewone mensen die in uitzonderlijke tijden uit-zonderlijke daden stellen.’ Voldoen wij aan die criteria ? We zijn gewone mensen, we leven en wer-ken in uitzonderlijke tijden. Maar stellen we uitzonderlijke daden? Nee. We doen wat we altijd doen, waarvoor we zijn opgeleid en waar we goed in zijn: de zorg voor onze zieke medemens.

Die zorg vraagt om een ander decor. We werken in extra beschermende kleding, de striemen staan in ons gezicht, onze huid gaat kapot, we draaien extra lange shifts, we zijn uitgedroogd aan het eind van een dienst. Het tekort aan personeel is veel nijpender dan anders. Het is een zware mentale belasting als je patiënten in korte tijd verslechteren en overlijden.

Maar is dit echt zo anders dan anders? Volgens mij niet. Als je erover nadenkt, werken wij altijd in die frontlinie. Altijd staan we in die eerste lijn tegen infectieziekten, zwaargewonden, dodelijk zieken, hulpbehoevenden en ga zo maar door. Ik denk dat de Blitzkrieg die zich in eerste instantie op de SEH en ICU manifesteert zal evolueren naar een loopgravenoorlog die zich afspeelt in de thuiszorg en verpleeghuizen.

Dat zien we niet in de media, want in verpleeghuizen of bij de mensen thuis zijn geen stoere beelden te maken van hoog-technologische apparatuur en personeel in beschermende pakken met mond-maskers, spatbrillen en handschoenen. Daar werken medewerkers met minimale middelen, soms in thuissituaties waar de omgeving niet is afgestemd op ziekenzorg. En daar is een extreem tekort aan personeel. Volgens mij zitten daar de echte helden, en niet alleen in COVID-19-tijden.

Ik ben een anesthesiemedewerker en werk in de ‘frontlinie’. Ik ben geen held.

Benedikt Van Loo
Anesthesiemedewerker/sedatiepraktijkspecialist, Amsterdam UMC – locatie AMC

Benedikt is sinds 2003 werkzaam in het Amsterdam UMC – locatie AMC als anesthesiemedewerker. In 2009 volgde hij ook de opleiding tot sedatiepraktijkspecialist. Hij heeft onder meer gewerkt in België, Zwitserland, Rwanda en op Bonaire. Hij gaf diverse (inter-)nationale presentaties en organiseerde refereeravonden over sedatie en trauma-opvang. Samen met een aantal Amsterdamse anesthesiemedewerkers zet hij elk jaar de masterclass “De Amsterdamse School der Anesthesiologie” op.

Benedikt is redactielid van iAM, praktische nascholing voor de anesthesiemedewerker.

BACK